OSTATNIA DROGA PPŁK. MIECZYSŁAWA KOZAKA

Stanęliśmy dziś na szczególnej zbiórce by oddać hołd odchodzącemu na wieczną wartę żołnierzowi. Żegnamy człowieka bardzo szlachetnego, oddanego wojsku, który sumiennie wypełniał swoje obowiązki służbowe, ale także i ojcowskie.

Urodził się 17 stycznia 1932 roku w Dęblinie. Jego dzieciństwo oraz wczesna młodość przypadły na okres II wojny. Biorąc przykład ze starszego brata Bronka postanowił zostać żołnierzem. 25 września 1951 roku rozpoczął studia w Oficerskiej Szkole Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych w Poznaniu na dwuletnim kursie. 31 sierpnia 1953 roku został promowany na stopień podporucznika Wojska Polskiego. Po promocji otrzymał przydział służbowy do 11. Dywizji w Żaganiu. Zawodową służbę wojskową rozpoczął, jako dowódca 1 plutonu czołgów w 2 kompanii 2 batalionu 8 pułku czołgów. Pułku, który w latach zimnej wojny kilkakrotnie zmieniał strukturę organizacyjną i etatową. Od września 1955 roku, już, jako porucznik został dowódcą 3 kompanii czołgów, którą dowodził niemal dwanaście lat. Przez kolejne siedem lat, 1967 – 1974, dowodził 1 kompanią czołgów. Dla niego było to wyróżnieniem i nagrodą za mistrzostwo w pancerniackim rzemiośle. Dowódca 1 kompanii musiał być przygotowany do przejęcia dowodzenia pułkiem. Po 21 latach służby w 8 pułku, z tego 19 na stanowisku dowódcy kompanii, jako major, od 3 listopada 1973 roku zamienił specjalność czołgisty na kwatermistrzowską. Najpierw został Kwatermistrzem Zastępcą Dowódcy dywizyjnego 60. batalionu medycznego, a od 23 lipca 1976 roku był na takim samym stanowisku w 34 batalionie łączności.

Dnia 23 sierpnia 1976 roku rozpoczął służbę w 3. Drezdeńskim Pułku Czołgów Średnich, na stanowisku Kwatermistrza - Zastępcy Dowódcy Pułku. W 1977 roku awansowany do stopnia podpułkownika. Dowodząc tyłami pułku brał wielokrotnie udział w ćwiczeniach, zarówno pułkowych jak i dywizyjnych. Dzięki Jego profesjonalizmowi i sumienności pododdziały i służby kwatermistrzowskie uzyskiwały zawsze bardzo dobre wyniki. Był wielokrotnie wyróżnianyi odznaczany. Ośmioletnią służbę w 3 pułku zakończył 4 sierpnia 1984 roku.

Przez cały wojskowy okres życia, swoim spokojem, pogodnym przyjmowaniem rzeczywistości zjednywał sobie sympatię wszystkich: przełożonych, podwładnych, kolegówi przyjaciół. Zawsze był gotowy do bezinteresownej pomocy tym, którzy tego potrzebowali.

Pracował i służył Ojczyźnie jak mógł – zawsze najlepiej. Był profesjonalistą na powierzanych mu stanowiskach. Wielu z Nas miało osobiście zaszczyt i przyjemność współpracowaćznimw3pułku. W wydanej w 2016 roku książce „Zarys historii 34. Brygady Kawalerii Pancernej”, bardzo skromnie, ale i pięknie wspominał o trudach życia wojskowego w 8 pułku. Pisał o ilościach przebytych ćwiczeń na poligonach zachodniej Polski, o udziale w defiladach, wizytacjach wysokich przełożonych w jego kompanii, ale również o operacji Dunaj.

Służbę wojskową zakończył po niemal 33 latach, w 1984 roku, w stopniu podpułkownika.

Jednak nie spoczął tylko na emeryturze. Praca, kontakt z wojskiem, ludźmi, poligonem, ale także pomoc innym sprawiały mu wiele radości i trwała przez kolejne lata.

Był troskliwym mężem, ojcem i dziadkiem. Rodzina, była jego pierwszą miłością. Żona Danusia, syn Zbyszek stanowili dla niego dobro najwyższe. Był czułym, kochającym i skromnym człowiekiem. Druga miłość to służba dla Rzeczypospolitej.

Najbliższym Pana Mieczysława, a także pozostałej rodzinie, w imieniu swoim, koleżanek i kolegów ze Stowarzyszenia 3 pułku czołgów w Żaganiu, składam wyrazy głębokiego żalu i współczucia.

Przywołując Twoje słowa:

„…by ocalić od zapomnienia żołnierskie pokolenia, które nie patrząc na zawiłości naszej historii zawsze starały się służyć Ojczyźnie”

zapewniamy Cię, drogi Pułkowniku, że na zawsze pozostaniesz w naszej pamięci i w naszych sercach.

W ostatniej drodze zmarłemu towarzyszył poczet sztandarowy „Stowarzyszenia 3pcz” w składzie: Krzysztof Wenzel, Zbigniew Podedworny i Janusz Nieciecki. Mowę pożegnalna wygłosił prezes płk Stefan Kozak. Ceremonię pogrzebową odprawił ks. ppłk Radosław Michnowski. Wiązankę kwiatów od koleżanek i kolegów z 3pcz złożyli: Janina Fajger i Lech Barański

Tekst: płk Stefan Kozak

08. 12. 2020 r.

Admin. Andrzej Miernicki