OPŁATEK 2020 W „STOWARZYSZENIU 3PCZ”.
Sytuacja pandemiczna w Polsce zmieniła lub zawiesiła wiele dziedzin naszego życia rodzinnego, zawodowego, towarzyskiego, kulturalnego, społecznego itp. Konieczność zachowania wymogów sanitarnych wykluczyła możliwość organizowania tradycyjnych, corocznych spotkań integracyjnych: Opłatkowego przed świętami Bożego Narodzenia oraz Noworocznego w styczniu 2021 roku. Zarząd postanowił, zorganizować przekazanie życzeń świątecznych i noworocznych dla swoich członków i ich rodzin na świeżym powietrzu, zachowując obowiązujące wymagania sanitarne i dystans. W dniu 16 grudnia w godz. od 12.00 do 13.00, przy pomniku pułkowym „Zawsze Wierni Ojczyźnie” na pl. 3. Drezdeńskiego Pułku Czołgów Średnich, prezes płk Stefan Kozak, wręczył wraz z życzeniami „Kalendarze „Stowarzyszenia 3pcz” na 2021 rok”. Do kalendarzy dołączone zostały życzenia od proboszcza Parafii Wojskowej pw. Matki Bożej Hetmanki Żołnierza Polskiego ks. ppłk. Radosława Michnowskiego wraz z opłatkami i „Kalendarzami Żołnierza Wojska Polskiego na 2021”. Chętni, którzy przybyli odpowiednio przygotowani, odbierali stowarzyszeniowe zestawy świąteczne dla koleżanek i kolegów – swoich sąsiadów. Po raz pierwszy dużą ilość życzeń świątecznych rozesłano pocztą. Prowadzona przy okazji spotkania zbiórka datków na paczki dla potrzebujących, przyniosła oczekiwane efekty, za co Zarząd wszystkim darczyńcom serdecznie dziękuje.
16. 12. 2020 r.
Admin. Andrzej Miernicki
OSTATNIA DROGA PPŁK. MIECZYSŁAWA KOZAKA
Stanęliśmy dziś na szczególnej zbiórce by oddać hołd odchodzącemu na wieczną wartę żołnierzowi. Żegnamy człowieka bardzo szlachetnego, oddanego wojsku, który sumiennie wypełniał swoje obowiązki służbowe, ale także i ojcowskie.
Urodził się 17 stycznia 1932 roku w Dęblinie. Jego dzieciństwo oraz wczesna młodość przypadły na okres II wojny. Biorąc przykład ze starszego brata Bronka postanowił zostać żołnierzem. 25 września 1951 roku rozpoczął studia w Oficerskiej Szkole Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych w Poznaniu na dwuletnim kursie. 31 sierpnia 1953 roku został promowany na stopień podporucznika Wojska Polskiego. Po promocji otrzymał przydział służbowy do 11. Dywizji w Żaganiu. Zawodową służbę wojskową rozpoczął, jako dowódca 1 plutonu czołgów w 2 kompanii 2 batalionu 8 pułku czołgów. Pułku, który w latach zimnej wojny kilkakrotnie zmieniał strukturę organizacyjną i etatową. Od września 1955 roku, już, jako porucznik został dowódcą 3 kompanii czołgów, którą dowodził niemal dwanaście lat. Przez kolejne siedem lat, 1967 – 1974, dowodził 1 kompanią czołgów. Dla niego było to wyróżnieniem i nagrodą za mistrzostwo w pancerniackim rzemiośle. Dowódca 1 kompanii musiał być przygotowany do przejęcia dowodzenia pułkiem. Po 21 latach służby w 8 pułku, z tego 19 na stanowisku dowódcy kompanii, jako major, od 3 listopada 1973 roku zamienił specjalność czołgisty na kwatermistrzowską. Najpierw został Kwatermistrzem Zastępcą Dowódcy dywizyjnego 60. batalionu medycznego, a od 23 lipca 1976 roku był na takim samym stanowisku w 34 batalionie łączności.
Dnia 23 sierpnia 1976 roku rozpoczął służbę w 3. Drezdeńskim Pułku Czołgów Średnich, na stanowisku Kwatermistrza - Zastępcy Dowódcy Pułku. W 1977 roku awansowany do stopnia podpułkownika. Dowodząc tyłami pułku brał wielokrotnie udział w ćwiczeniach, zarówno pułkowych jak i dywizyjnych. Dzięki Jego profesjonalizmowi i sumienności pododdziały i służby kwatermistrzowskie uzyskiwały zawsze bardzo dobre wyniki. Był wielokrotnie wyróżnianyi odznaczany. Ośmioletnią służbę w 3 pułku zakończył 4 sierpnia 1984 roku.
Przez cały wojskowy okres życia, swoim spokojem, pogodnym przyjmowaniem rzeczywistości zjednywał sobie sympatię wszystkich: przełożonych, podwładnych, kolegówi przyjaciół. Zawsze był gotowy do bezinteresownej pomocy tym, którzy tego potrzebowali.
Pracował i służył Ojczyźnie jak mógł – zawsze najlepiej. Był profesjonalistą na powierzanych mu stanowiskach. Wielu z Nas miało osobiście zaszczyt i przyjemność współpracowaćznimw3pułku. W wydanej w 2016 roku książce „Zarys historii 34. Brygady Kawalerii Pancernej”, bardzo skromnie, ale i pięknie wspominał o trudach życia wojskowego w 8 pułku. Pisał o ilościach przebytych ćwiczeń na poligonach zachodniej Polski, o udziale w defiladach, wizytacjach wysokich przełożonych w jego kompanii, ale również o operacji Dunaj.
Służbę wojskową zakończył po niemal 33 latach, w 1984 roku, w stopniu podpułkownika.
Jednak nie spoczął tylko na emeryturze. Praca, kontakt z wojskiem, ludźmi, poligonem, ale także pomoc innym sprawiały mu wiele radości i trwała przez kolejne lata.
Był troskliwym mężem, ojcem i dziadkiem. Rodzina, była jego pierwszą miłością. Żona Danusia, syn Zbyszek stanowili dla niego dobro najwyższe. Był czułym, kochającym i skromnym człowiekiem. Druga miłość to służba dla Rzeczypospolitej.
Najbliższym Pana Mieczysława, a także pozostałej rodzinie, w imieniu swoim, koleżanek i kolegów ze Stowarzyszenia 3 pułku czołgów w Żaganiu, składam wyrazy głębokiego żalu i współczucia.
Przywołując Twoje słowa:
„…by ocalić od zapomnienia żołnierskie pokolenia, które nie patrząc na zawiłości naszej historii zawsze starały się służyć Ojczyźnie”
zapewniamy Cię, drogi Pułkowniku, że na zawsze pozostaniesz w naszej pamięci i w naszych sercach.
W ostatniej drodze zmarłemu towarzyszył poczet sztandarowy „Stowarzyszenia 3pcz” w składzie: Krzysztof Wenzel, Zbigniew Podedworny i Janusz Nieciecki. Mowę pożegnalna wygłosił prezes płk Stefan Kozak. Ceremonię pogrzebową odprawił ks. ppłk Radosław Michnowski. Wiązankę kwiatów od koleżanek i kolegów z 3pcz złożyli: Janina Fajger i Lech Barański
Tekst: płk Stefan Kozak
08. 12. 2020 r.
Admin. Andrzej Miernicki